Ik lijd vandaag

ik lijd vandaag
aan ernstig uitstel gedrag
gisteren ook al en eergisteren
misschien al mijn hele leven lang

mijn huis raakt adembenemend
opgeruimd veel online boodschappen
zijn gedaan het geld raakt op ik zet
alles vast klaar om lapjes te naaien

maar voor ik begin drink ik nog wat
koppen thee eet een appeltje gooi het vuil
in de container en wacht tot de wasmachine
mijn truien vrijgeeft om op te hangen

ik neem nog maar een kopje thee
ga even mijn haar wassen ik zou
natuurlijk ook iets anders kunnen doen
foto’s bewerken mijn liefje bellen

ik tuur wat uit het raam het donker
valt al over mijn uitzicht ik kan nu
beter gaan koken en dan naar bed
of zo ik leed vandaag zo heel erg

aan ernstig uitstel gedrag

Filosofica

Ik maak boekjes omdat boekjes maken mij voldoening geeft. Ik maak boekjes omdat ik zelf mijn tekst op papier in handen wil houden en de tekeningen die ik maakte ook gedrukt wil zien. Het geeft zo een heerlijk gevoel om het eindproduct in handen te houden. Niet omdat ik persé boeken moet verkopen. Om heel eerlijk te zijn, daar maak ik ze niet voor. Maar omdat ze er toch zijn bied ik ze ook te koop aan.

Zoals dit nieuwe boekje,  ja boekje, van 15 x 15 cm met een harde omslag.

Filosofica is een zelfverbasterd woord dat zich in mijn hoofd herhaalde tijdens het tekenen. Dus besloot ik de serie zo te noemen. Het boekje bevat 9 tekeningen en 9 gedichten voor € 14,50 inclusief verzendkosten te bestellen in mijn webshop.

 

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Wake

traag trekt de maan zich terug 
uit de kieren tussen gordijn en sponning
duistere wake kleurt het kussen vochtig

en als in de morgenuren het licht 
grauw terugkeert dwalen mijn vingers 
verdwaasd over mijn natte gezicht 

traag trekt de maan zich terug

duistere wake kleurt

droef is het gemis dat ons vergeten treft

droef

bruiden waren we allemaal

Het is maar een pad fluister ik
zacht tegen mijzelf het is maar een pad
dat leidt naar de deur van een kerkje

in het wijde land zingen trage
melodieën hymnes voor een bruidspaar

bruiden waren we allemaal

keurige meisjes verloren in het donker
om de hoek van de straat bezoedelden
handen onze smetteloze huid

ach hoe we leerden later veel later
met een glimlach alle vlekken te verwijderen

bruiden waren we allemaal