de grote rode zon

 

De grote rode zon

hangt grijs omkaderd

en werpt zijn valse licht

zonder schaduwen

 

Jij hebt je blauwe ogen dicht

 

Hij wacht geduldig

in de witte lucht 

laat zich niet doven

door jouw maangezicht

 


De sporen van ons lied

zuchten in adagio

een sluipweg

door een dwaaltuin

 

Jij waant je ongezien

 

Flarden wit licht waaien

in de horizon

een krijgsdans voor

de grote rode zon-

 


Dit zijn twee gedichten en tekeningen uit de serie ‘De grote rode zon”.

B.A.M.S.  1952-2003

Scroll naar boven