herinner mij niet

herinner mij niet hoe ik voetstap na voetstap zette in de uitgerekte opgerukte stad
hoe ik de antwoorden niet verstond en de verbaasde blikken op mijn vragen
waar ik was waarheen ik ging herinner mij niet

terwijl ik

blijf zitten op de stoel voor de televisie die huis en tuin berichten met veel kabaal
in mijn oren slaat met half oog kijk naar de decoraties op tafel en vloer
ongelezen kranten en boeken waarbij zich langzaam steeds grijzer serviesgoed voegt

oefen ik

ouderdom heksenkring van zwammen en schimmels die na weken nestelen
achter mijn ogen door mijn lichaam gaan zwerven als stramme kwalen
eindigen in handen en voeten waar geen enkele oefening beweging baart

Mijn wereld is voorbij, mijn vorm is leeggeraakt*

* Michel de Montaigne 1533-1592: uit: De beheersing van de wil

het ene kwaad

Ach de kwalen de kwalen
stapelen zich seizoen na seizoen
en evenredig groeit het assortiment
potjes doosjes en strips in de kast

pillen tegen pijn en infecties en om die reden
pillen voor de maag en tegen obstipatie
tegen vervetting van de aderen
en voor de bloeddruk verlaging

zo trachten artsen het ene kwaad
met het andere te genezen*
en neem ik uiteindelijk een pil tegen depressie

Michel de Montaigne 1533-1592 : uit: Over de ervaring: Ik voel er niets voor het ene kwaad met het andere te genezen

Platen steen en staal bedekken gras en veen

Platen steen en staal bedekken gras en veen

Het water en weiland vergezicht is
niet besteed aan ogen in beton
vergroeid met kranen die kogels
zwaaien en palen aan de aarde slaan

Muren rijzen als kantelen
bakens aan de grens van kant naar wal
bevolkt door drommen naar de rand gedrongen
gestapelde fortwachters

geplant buiten de grenzen van de oude stad
zingen hun sirenen in de straten
een lamento over het bemalen land

slaapplaats van platen steen en staal

kwijte haren

in een terloops gebaar raken
de vingers het gezicht
dwalen over de gedonsde huid
over de in de tijd vervaagde contouren

op zoek naar een ongerechtigheid
die ene haar die alsmaar
scherp en strak ontspruit
schimpscheut naar al die kwijte
hoofd- en lichaamsharen

kosten en baten

Tegenwoordig lees ik mijn krant
op de iPad maar daardoor
veranderen de woorden niet
ze liggen gewoon zwart op wit
aaneengeregen en vertellen
dezelfde verhalen als

toen ik nog jong was
smalend mijn mond vertrok
(dat kon nog zonder dat
het mij veranderde
in een verzuurd serpent)

mijn schouders ophaalde
over de starre zinnen

oh, jonge arrogantie
nu ik zelf verhuisd ben
naar de rangen der ouden
snuivend mijn neus optrek
(dat kan nu want niemand
die nog echt kijkt
naar een oude vrouw)

over hardvochtige letters

geschraagd door grafieken
in strepen in cirkels
en kleurrijke punten
een synopsis van de kosten en baten
van mijn schuldig overleven

 

geheime kamers

alles wat gezien is werd vernield

verbrande aarde waarover bloemen
en grassen hun kleuren spreiden

onwetende wortels reiken
niet tot waar in verre lagen
diep verborgen
geheime kamers

het leger van de keizer
wacht om terug te keren
en in het helle licht
vervaagt tot stof

uit talloze scherven
beelden worden gevoegd
in het hospitaal voor gebroken soldaten

Berichten navigatie

1 2 3 4 5 6
Scroll naar boven