Vluchten = weggaan van gevaar

ze horen niet hier
de tafels de stoelen
de kasten en het bed

maar op een andere
plek verlaten plaats
spreekt droefenis

binnensmondse woorden
zwerven in dromen
van avond naar gisteren

waar is mijn moeder mijn vader
mijn broer waar is mijn vriend
mijn land waar is de oorlog
waar ben ik?

de slaap luistert waakzaam
of de zon de hoge bergen
van zijn land beklimt

dan vliegt zijn ziel over
de tafels de stoelen
de kasten en het bed

ai ai Nyima

Najaarsblues in augustus

Op het fietspad
rijdt een jongen mij tegemoet
zijn torso glanst donker en
stevig in de grijze dag

een doek plooit nonchalant
over de welving van zijn borst
hij fluit een onbekende melodie
op het ritme van de straat

mijn hart
al vijftig jaar naar dames toegewend
kraakt onder de nylon bloemen
van mijn blouse

Berichten navigatie

1 2 3 4 5 6
Scroll naar boven