Wake

traag trekt de maan zich terug 
uit de kieren tussen gordijn en sponning
duistere wake kleurt het kussen vochtig

en als in de morgenuren het licht 
grauw terugkeert dwalen mijn vingers 
verdwaasd over mijn natte gezicht 

traag trekt de maan zich terug

duistere wake kleurt

droef is het gemis dat ons vergeten treft

droef